सा तत्र ददृशे विश्वम्

सा तत्र ददृशे विश्वं जगत्स्थास्नु च खं दिशः। साद्रिद्वीपाब्धिभूगोलं सवाय्वग्नीन्दुतारकम्॥१०-८-३७॥ ज्योतिश्चक्रं जलं तेजो नभस्वान्वियदेव च। वैकारिकाणीन्द्रियाणि मनो मात्रा गुणास्त्रयः॥१०-८-३८॥ एतद्विचित्रं सहजीवकाल स्वभावकर्माशयलिङ्गभेदम्। सूनोस्तनौ वीक्ष्य विदारितास्ये व्रजं सहात्मानमवाप शङ्काम्॥१०-८-३९॥ —श्रीमद्भागवते दशमस्कन्धे अष्टमोऽध्यायः sā tatra dadṛśe viśvaṁ jagatsthāsnu ca khaṁ diśaḥ| sādridvīpābdhibhūgolaṁ savāyvagnīndutārakam||10-8-37|| jyotiścakraṁ jalaṁ tejo nabhasvānviyadeva ca| vaikārikāṇīndriyāṇi mano mātrā guṇāstrayaḥ||10-8-38|| etadvicitraṁ sahajīvakāla svabhāvakarmāśayaliṅgabhedam| sūnostanau vīkṣya [...]

गुरुर्न स स्यात्

गुरुर्न स स्यात् स्वजनो न स स्यात् पिता न स स्याज्जननी न सा स्यात्। दैवन्न तत् स्यात् न पतिश्च स स्यान्- न मोचयेद्यः समुपेत-मृत्युम्॥५-५-१८॥ —श्रीमद्भागवते पञ्चमे स्कन्दे पञ्चमोऽध्यायः gururna sa syāt svajano na sa syāt pitā na sa syājjananī na sā syāt| daivanna tat syāt na patiśca sa syān- na mocayedyaḥ samupeta-mṛtyum||5-5-18|| —śrīmadbhāgavate pañcame skande [...]

प्रतिवचः कृष्णस्य पुष्णातु नः

कस्त्वं बालः बलानुजः किमिह ते मन्मन्दिराशङ्कया युक्तं तत् नवनीतपात्रविवरे हस्तं किमर्थं न्यसेः। मातः कञ्चन वत्सकं मृगयितुं मा गा विषादं क्षणात् इत्येवं वरवल्लवी प्रतिवचः कृष्णस्य पुष्णातु नः॥ kastvaṁ bālaḥ balānujaḥ kimiha te manmandirāśaṅkayā yuktaṁ tat navanītapātravivare hastaṁ kimarthaṁ nyaseḥ| mātaḥ kañcana vatsakaṁ mṛgayituṁ mā gā viṣādaṁ kṣaṇāt ityevaṁ varavallavī prativacaḥ kṛṣṇasya puṣṇātu naḥ|| This verse (from [...]

कृष्णकथाः पुण्या माध्वीर्लोकमलापहाः

ब्रह्मन् कृष्णकथाः पुण्या माध्वीर्लोकमलापहाः। को नु तृप्येत शृण्वानः श्रुतज्ञो नित्यनूतनाः॥१०-५२-०२०॥ —श्रीमद्भागवते दशमस्कन्दे द्विपञ्चाशत् अध्यायः brahman kṛṣṇakathāḥ puṇyā mādhvīrlokamalāpahāḥ| ko nu tṛpyeta śṛṇvānaḥ śrutajño nityanūtanāḥ||10-52-020|| —śrīmadbhāgavate daśamaskande dvipañcāśat adhyāyaḥ Parikshit exclaims to Shuka Maharshi: O Brahmana! The stories of Lord Krishna are pious, nectarine, removing the ills of the world. Who (who listens and understands the [...]

अयोध्या नाम नगरी

कोसलो नाम मुदितः स्फीतो जनपदो महान्। निविष्ट सरयूतीरे प्रभूत-धन-धान्यवान्॥१-५-५॥ अयोध्या नाम नगरी तत्रऽऽसीत् लोकविश्रुता। मनुना मानवेन्द्रेण या पुरी निर्मिता स्वयम्॥१-५-६॥ —श्रीमद्वाल्मीकीरामायणे बालकाण्डे पञ्चमोऽध्यायः kosalo nāma muditaḥ sphīto janapado mahān| niviṣṭa sarayūtīre prabhūta-dhana-dhānyavān||1-5-5|| ayodhyā nāma nagarī tatra”sīt lokaviśrutā| manunā mānavendreṇa yā purī nirmitā svayam||1-5-6|| —śrīmadvālmīkīrāmāyaṇe bālakāṇḍe pañcamo’dhyāyaḥ By the name of Kosala, [there exists] a joyous [...]