संस्कृतम्

जीवनस्य लक्ष्यमेव संस्कृतस्य वर्धनम्

Monthly Archives: February 2011

मल्लानामशनिर्नृणां नरवरः

मल्लानामशनिर्नृणां नरवरः स्त्रीणां स्मरो मूर्तिमान्
गोपानां स्वजनोऽसतां क्षितिभुजां शास्ता स्वपित्रोः शिशुः।
मृत्युर्भोजपतेर्विराडविदुषां तत्त्वं परं योगिनाम्
वृष्णीनां परदेवतेति विदितो रङ्गं गतः साग्रजः॥१७॥
—श्रीमद्भागवते दशमस्कन्धे त्रिचत्वारिंशोऽध्यायः
mallānāmaśanirnṛṇāṁ naravaraḥ strīṇāṁ smaro mūrtimān
gopānāṁ svajano’satāṁ kṣitibhujāṁ śāstā svapitroḥ śiśuḥ|
mṛtyurbhojapatervirāḍaviduṣāṁ tattvaṁ paraṁ yoginām
vṛṣṇīnāṁ paradevateti vidito raṅgaṁ gataḥ sāgrajaḥ||17||
—śrīmadbhāgavate daśamaskandhe tricatvāriṁśo’dhyāyaḥ
For the wrestlers, lightning; for the men, the best among men; for the women, the most handsome man; for all the Gopas, their relative; for all the bad men and kings, a punisher; for His parents, a child; for the King of Bhojas (Kamsa), Death; for the unintelligent, a helpless weakling; the Supreme Truth, for the Yogis; for the Vrishnis, the Supreme God; thus [Krishna was] understood, as He entered the arena with His Brother.

Advertisements
%d bloggers like this: