संस्कृतम्

जीवनस्य लक्ष्यमेव संस्कृतस्य वर्धनम्

Category Archives: अकीर्तिः

अकीर्तिर्यस्य गीयते

अकीर्तिर्यस्य गीयते लोके भूतस्य कस्यचित्।
पतत्येवाधमाँल्लोकान् यावच्छब्दः प्रकीर्त्यते॥
akīrtiryasya gīyate loke bhūtasya kasyacit|
patatyevādhamāllokān yāvacchabdaḥ prakīrtyate||
Whose ill fame is spoken in the world, he falls to the lower 'worlds' so long as the defamatory words go around.

अकीर्तिं चापि भूतानि कथयिष्यन्ति तेऽव्ययाम्।
सम्भावितस्य चाकीर्तिर्मरणदतिरिच्यते॥२-३४॥
—श्रीमद्भगवद्गीता
akīrtiṁ cāpi bhūtāni kathayiṣyanti te'vyayām|
sambhāvitasya cākīrtirmaraṇadatiricyate||2-34||
—śrīmadbhagavadgītā
"People will also pour undying infamy on you; and infamy brought on a man enjoying popular esteem is worse than death."

कीर्तिर्यस्य स जीवति

स जीवति यशो यस्य कीर्तिर्यस्य स जीवति।
अयशोऽकीर्तिसंयुक्तः जीवन्नपि मृतोपमः॥
sa jīvati yaśo yasya kīrtiryasya sa jīvati|
ayaśo'kīrtisaṁyuktaḥ jīvannapi mṛtopamaḥ||
"He lives [in the true sense], whose fame and reputation are existent in the world.
One whose infamy and slander is spread in the world, though alive, is as good as dead."

%d bloggers like this: